FAOS ART IANIS DOGANIS

Η belly dancer Elena JBLLD στον αρχαιοτερο πλατανο της Ελλαδας.

2011-10-29T21:07:00.000+03:00

"Η τέχνη και η ομορφιά είναι πολύ σνομπ για να ριχτούν στο κυνήγι του εντυπωσιασμού μας.

Περπατούν στο δρόμο και όποιος τις είδε τις είδε.

Εμείς συστηνόμαστε στην τέχνη και όχι η τέχνη σε εμάς"

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Αρχαιος Πλατανος - Προκοπι Ευβοιας

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ανταυγειες στο Ληθαιο Ποταμο / Τρικαλα / Εικαστικη φωτογραφιση: Γιαννης Δογανης

2011-08-21T04:58:00.003+03:00

Μήτρα του λόγου λένε τη σιωπή..

Η ζωή ειναι κατά βάση ανασφαλής.

Είναι έμφυτη ιδιότητά της αυτό΄ δεν μπορεί να αλλάξει.

Ο θάνατος είναι ασφαλής, τελείως ασφαλής.

Μόλις επιλέγεις την ασφάλεια,

χωρίς να το ξέρεις έχεις επιλέξει το θάνατο.

Μόλις επιλέγεις τη ζωή,

έχεις εν αγνοία σου επιλέξει την ανασφάλεια.

Μοναξιά είναι η απουσία του άλλου...

Μοναχικότητα είναι η παρουσία του Εαυτού μας!

Εκπαιδευτήκαμε να υπάρχουμε μέσω της σκέψης,

όμως ο λόγος ύπαρξης του καθένα παρουσιάζεται όταν οι σκέψεις απουσιάζουν.

Το κλειδί στην αθανασία είναι

να δημιουργήσεις μια ζωή άξια να μνημονεύεται.

Ότι κάνεις είναι ασήμαντο...
Όμως είναι σημαντικό που το κάνεις.

Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα

για να βρείς το νόημα της ζωής

είναι να μπείς στη μοναχικότητα σου.

Αυτή είναι ο ναός σου.

Εκεί κατοικεί ο Θεός.

Αν δεν μπορείς να βρείς αυτό το ναό, πουθενά αλλού δεν θα τον βρείς ακόμη κι αν πας στο φεγγάρι.

Φως πιωμένος: εμπειρία ύπαρξης!

Μέθη από φως!

Μέθεξη με το διαυγές μυστήριο!

Φως πιωμένοι!

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Ποταμος Ληθαιος - Τρικαλα

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ληθαιος-Ληθη-Λιθιο / Αρχαια Τρικκη / Εικαστικη φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

2011-08-21T04:04:00.002+03:00

Δεν λιγοστευει η σιωπη με μια λεξη…

Μιλα…

Διαλεξε μια λεξη που να σε δενει πιο σφιχτα με την αοριστια

Υπαρχουν τοσες λεξεις που ονειρευονται μια συντομη αδετη ζωη με τη φωνη σου...

Μιλα..

Εχουμε τοση θαλασσα μπροστα μας…

Εκει που τελειωνουμε εμεις αρχιζει η θαλασσα..

Κικη Δημουλά

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Ληθαιος Ποταμος - Αρχαια Τρικκη

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

H πρακτική της σιωπής / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

2011-08-21T02:21:00.001+03:00

Η φωνή του Θεού μπορεί ν’ ακουστεί στην περιοχή της καρδιάς μόνον όταν η γλώσσα είναι ήσυχη,

η καταιγίδα έχει κοπάσει και τα κύματα έχουν πέσει.

Οι άλλοι δεν θα έχουν λόγο να φωνάζουν, αν εσείς τους μιλάτε σιγανά...

Η απαλή γλυκιά ομιλία είναι η εκδήλωση της γνήσιας αγάπης.

Το μίσος τσιρίζει, ο φόβος στριγγλίζει, η αλαζονεία σαλπίζει.

Αλλά η αγάπη τραγουδά, νανουρίζει, απαλύνει. Είναι σα βάλσαμο.

Να μάθετε το λεξιλόγιο της αγάπης και να ξεχάσετε τη γλώσσα του μίσους και της περιφρόνησης.

Ο Άγιος και ο ...ψυχίατρος / Sai Baba

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Χιλιαδου-Ευβοια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ποιος νομίζεις ότι είσαι; / Art Photography : Γιαννης Δογανης

2011-08-13T17:00:00.001+03:00

Αν γνώριζες ποιος είσαι,

ότι είσαι το πιο μεγαλειώδες,

το πιο αξιόλογο

και το πιο έξοχο ον

που δημιούργησε ποτέ ο Θεός,

τότε δε θα φοβόσουν ποτέ.

Όμως δε γνωρίζεις ποιος είσαι

και νομίζεις πως είσαι κάτι πολύ λιγότερο.

Αλλά μην ψάχνεις να βρεις ποιος είσαι.

Ψάξε να ορίσεις ποιος θέλεις να είσαι.

Neale Donald Walsch

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Ευβοια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Αφιερωμένο σε όλους αυτούς Που στέκονται στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου τους… Αυθεντικοί περιπατητές, αλλά δεν κάνουν πίσω… / Art Photography : Γιαννης Δογανης

2011-08-07T14:18:00.001+03:00

Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες,

που περνώμέρες βαριές,

επάνω κάτω τριγυρνώ για νά βρω τα παράθυρα.

Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.

Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται,

ή δεν μπορώ να τάβρω.

Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.

Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.

Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Καβάφης

Αν αυτό που βλέπεις είναι αυτό που ήδη ξέρεις,

τότε πως θα δεις το Άγνωστο,

αυτό που δεν ξέρεις ότι υπάρχει?

Αυτό όπως που επιμένεις να μην θέλεις να δεις,

είναι και το πλέον σημαντικό για την Ελευθερία σου.

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Δρακοσπιτο / Καψαλα Ευβοιας

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Α-νεμος σημαίνει αυτός που δεν νέμεται, δεν μοιράζεται, άρα είναι ίδιος για όλους.

2011-08-07T03:34:00.002+03:00

Η Ύπαρξη είναι η αιώνια, παντοτινά παρούσα .

Μία Ζωή πέρα από τις μυριάδες μορφές που αναπόφευκτα γεννιούνται και πεθαίνουν.

Ωστόσο, η Ύπαρξη δεν είναι μόνο πέρα από κάθε μορφή, αλλά και βαθιά μέσα σε κάθε μορφή, ως η εσώτατη αόρατη και άφθαρτη ουσία της.

Αυτό σημαίνει ότι τώρα μπορείς να την προσεγγίσεις, γιατί είναι μέσα σου, είναι ο ίδιος ο βαθύτερος εαυτός σου, η αληθινή σου φύση.

Όμως μην επιδιώξεις να τη συλλάβεις με το νου σου.

Μην προσπαθήσεις να την κατανοήσεις.

Μπορείς να τη γνωρίσεις μόνον όταν ο νους είναι ακίνητος.

Όταν είσαι παρών στο Τώρα, ολοκληρωτικά και έντονα, μπορείς να νιώσεις την Ύπαρξη, αλλά δεν μπορείς ποτέ να την κατανοήσεις νοητικά.

Το να αποκτάς ξανά επίγνωση της Ύπαρξης και να παραμένεις σ' αυτή την κατάσταση του «αισθάνομαι- συνειδητοποιώ», αυτό είναι η φώτιση.

Eckhart Tolle

Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για να βρείς το νόημα της ζωής,

είναι να μπείς στη μοναχικότητα σου.

Αυτή είναι ο ναός σου .

Εκεί κατοικεί ο Θεός.

Αν δεν μπορείς να βρείς αυτό το ναό, πουθενά αλλού δεν θα τον βρείς ακόμη κι αν πας στο φεγγάρι.

Οsho

Το ταξίδι στον πραγματικό κόσμο,

στην καλύτερη περίπτωση αντανακλά το εσωτερικό ταξίδι και στη χειρότερη, το αντικαθιστά.

Ο κόσμος που μπορείς ν΄ αντιληφθείς περιέχει μόνο τα σύμβολα αυτού που ψάχνεις.

Το μυστικό ταξίδι βρίσκεται μέσα σου.

Πριν μπορέσεις να βρεις αυτό που αναζητάς σ΄ αυτόν τον κόσμο, πρέπει πρώτα να το βρεις μέσα σου!

Αλλιώς, ένας μεγάλος διδάσκαλος μπορεί να σε χαιρετήσει κι εσύ να τον προσπεράσεις χωρίς καν να τον ακούσεις.

Dan Millman.

Είμαστε ταξιδιώτες σ' ένα κοσμικό ταξίδι - αστρική σκόνη που στροβιλίζεται και χορεύει μέσα στα ρεύματα και τις δίνες του απείρου.

Η ζωή είναι αιώνια,

αλλά οι εκφράσεις της είναι εφήμερες, παροδικές, στιγμιαίες.

Ο Γκοτάμα Βούδα, ο ιδρυτής του Βουδισμού, είπε κάποτε:

Η ύπαρξη μας είναι παροδική σαν τα φθινοπωριάτικα σύννεφα.

Η γέννηση κι ο θάνατος των πλασμάτων, μοιάζουν με τις κινήσεις ενός χορού.

Μια ολόκληρη ζωή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αστραπή στον ουρανό, το κύλισμα ενός χειμάρρου σε μια απότομη πλαγιά.

Έχουμε σταματήσει για μια στιγμή, να γνωριστούμε μεταξύ μας, ν' αγαπηθούμε και να μοιραστούμε αυτά που έχουμε.

Η στιγμή είναι πολύτιμη αλλά περαστική - μια μικρή παρένθεση μέσα στην αιωνιότητα.

Αν τη μοιραστούμε με φροντίδα, ανάλαφρη καρδιά και αγάπη,

τότε θα δημιουργήσουμε την αφθονία και τη χαρά ο ένας για τον άλλο

- και θα πειστούμε πως αυτή η στιγμή άξιζε τον κόπο!

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Λιμνιωνας-Ευβοια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

«Αυτός ο κόσμος που βλέπεις και αγγίζεις...είναι ΦΩΣ στερεοποιημένο...» / Photo: Γιαννης Δογανης

2011-08-06T23:14:00.002+03:00

Ένας ταξιδιώτης είμαι...

Κι ένας πλοηγός...

Και κάθε στιγμή, ανακαλύπτω μιά καινούργια πτυχή μέσα μου.

Μιά φορά μόνον βουβάθηκα...

Όταν κάποιος με ρώτησε,

Ποιος Είσαι...

Βγήκα έξω μόνο για έναν περίπατο αλλά,

τελικά κατέληξα να μείνω έξω μέχρι τη δύση του ήλιου,

και βγαίνοντας έξω,

βρήκα αυτό που πραγματικά συμβαίνει μέσα μου.

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Λιμνιωνας-Ευβοια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Είσαι κι εσύ απέραντος κι ατέλειωτος σαν κι αυτά... / Art Photography : Giannis Doganis

2011-08-05T06:37:00.013+03:00

Θα μπορούσα να τραγουδήσω τόσα μεγαλεία και δόξες για σένα!

Δεν έχεις γνωρίσει αυτό που είσαι,
Κοιμάσαι μπρούμυτα σε όλη σου τη ζωή,
Τα βλέφαρά σου ήταν κλειστά τις περισσότερες στιγμές...

Όποιος κι αν είσαι, διεκδίκησε αυτό που είναι δικό σου
Με κάθε ρίσκο!

Η Ανατολή και η Δύση είναι ήμερες σε σύγκριση μ' εσένα,
Τα απέραντα λιβάδια, οι ατέλειωτοι ποταμοί...
Είσαι κι εσύ απέραντος κι ατέλειωτος σαν κι αυτά...

Walt Whitman

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Λιμνιωνας-Ευβοια

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

''Ποιος είναι ο ήχος που κάνει το ένα χέρι όταν χειροκροτεί;''

2011-07-03T02:30:00.002+03:00

Painting: Giannis Doganis

''Ποιος είναι ο ήχος που κάνει το ένα χέρι όταν χειροκροτεί;''

Η υποκειμενικότητα λέει
«το ονομάζω ανάλογα με το πώς το βλέπω»

Η αντικειμενικότητα λέει
«το ονομάζω όπως είναι»

Το Ζεν λέει
«δεν είναι τίποτα μέχρι να το ονομάσω»

Η τέχνη ξεπλένει την ψυχή από την σκόνη της καθημερινότητας. / Photo: IANIS

2010-12-10T17:43:00.005+02:00

"όσοι με γέλασαν

κι όσοι με κέρασαν

πικρό ποτήρι

κι άχρηστους κανόνες,

θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο:

από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες..."

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Σταθμος τραινων- Αχλαδια Τρικαλων

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Διαλέγω τη νηφάλιο μέθη της αμφιβολίας από την υπνηλία της βεβαιότητας. / Φωτο: IANIS

2010-12-08T15:48:00.003+02:00

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Γεφυρα Εγνατιας – Ανηλιο Μετσοβου.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Γιατί; Επειδή η τέχνη είναι ο τρόπος του Θεού να λέει γειά σου. / Art photography : Γιαννης Δογανης - Εικαστικος.

2010-10-03T16:32:00.004+03:00

Δεν υπάρχει ένα ανώτερο «Εγώ»,
αυτό είναι μια πλάνη του νου,
αλλά ένα ανώτερο «Εμείς»,
γιατί στον πνευματικό κόσμο δεν είμαστε παρα μια Ιδέα έκφρασης του Όλου.

Εφόσον το ίδιο το Ον διαίρεσε την Μονάδα Του,
για να κατανοήσει το υπάρχειν Του,
πως είναι δυνατόν εμείς να καταλάβουμε την μονάδα?

Όλα είναι εκδηλώσεις του Ενός.

Όλα.
Αυτά που συμφωνούμε και αυτά που διαφωνούμε,
αυτά που κατανοούμε και αυτά που αγνοούμε,
αυτά που μας αρέσουν και αυτά που δεν μας αρέσουν,
όλα είναι ένα.

Οταν το καταλάβουμε αυτό κάνουμε το πρώτο βήμα απο το Εγώ στο Εμείς.

Εάν χρησιμοποιούμε γυαλιά με μπλε φακούς,

τα πάντα γύρω μας θα φαίνονται μπλε

και εάν χρησιμοποιήσουμε κόκκινα γυαλιά ότι βλέπουμε γύρω μας θα φαίνεται κόκκινο.

Η οποια πραγματικοτητα ακόμα και αν είναι λευκη εξωτερικά,

θα φαίνεται για τον καθένα μας,

μέσα από τον δικό του προσωπικό ψυχολογικό πρίσμα .

Art Photography : Giannis Goganis

Τοποθεσια: Αρχαια Πελλα.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Κρισναμούρτι : Περί ομορφιάς / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

2010-09-26T17:33:00.006+03:00

Είναι όταν δεν υπάρχει προσοχή που υπάρχει παρατηρητής και παρατηρούμενο .

Όταν κοιτάξετε κάτι με πλήρη προσοχή,
δεν υπάρχει καθόλου χώρος για τη διανοητική σύλληψή του ,
για πνευματικές συνταγές ή αναμνήσεις .

Μου φαίνεται ότι μια από τις πιο μεγάλες δυσκολίες που έχουμε ,
είναι το να βλεπουμε εμείς πολύ καθαρά ,
όχι μόνο τα εξωτερικά πράγματα αλλά και την εσωτερική μας ζωή .

Όταν λέμε ότι βλέπουμε ένα δέντρο ή ένα λουλούδι ή ένα πρόσωπο,
τα βλέπουμε στην πραγματικότητα ;

Ή βλέπουμε απλά την εικόνα που έχει δημιουργήσει η λέξη ;

Δηλαδή όταν βλέπετε ένα δέντρο ή ένα σύννεφο ή ένα απόγευμα γεμάτο φως και απόλαυση ,
το βλέπετε πραγματικά – όχι μόνο με τα μάτια και με το μυαλό σας – αλλά συνολικά , ολοκληρωτικά ;

Έχετε πειραματιστεί ποτέ στο να κοιτάξετε ένα αντικείμενο,

για παράδειγμα ένα δέντρο,

χωρίς κανέναν από τους συσχετισμούς,

χωρίς καμία από τη γνώση που έχετε αποκτήσει γι’αυτό,

χωρίς καμία προκατάληψη,

καμία κρίση,

χωρίς λέξεις που να φτιάχνουν ένα χώρισμα μεταξύ εσάς και του δέντρου,

χώρισμα που σας εμποδίζει να το δείτε όπως πραγματικά είναι ;

Προσπαθήστε και θα δείτε τι συμβαίνει,
όταν δείτε το δέντρο με όλο σας το είναι,
με όλη σας την ενέργεια .

Μέσα σ’αυτή τη συναισθηματική ένταση θα καταλάβετε ότι δεν υπάρχει καθόλου παρατηρητής.

Υπάρχει μόνο προσοχή.

Είναι όταν δεν υπάρχει προσοχή που υπάρχει παρατηρητής και παρατηρούμενο.

Όταν κοιτάξετε κάτι με πλήρη προσοχή,
δεν υπάρχει καθόλου χώρος για τη διανοητική σύλληψή του,
για πνευματικές συνταγές ή αναμνήσεις .

Μόνο ένας νους που βλέπει ένα δέντρο, τ’αστέρια , τα αστραποβόλα νερά ενός ποταμιού,

με τέλεια αυτοεγκατάλειψη ,

ξέρει τι είναι ομορφιά.

Και όταν βλέπουμε,

πραγματικά είμαστε σε κατάσταση αγάπης .

Γενικά, ξέρουμε την ομορφιά μέσα από σύγκριση ή μέσα από ό,τι έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος.

Και αυτό σημαίνει ότι αποδίδουμε την ομορφιά σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο .

Βλέπω ένα κτιριο που το θεωρώ όμορφο και την ομορφιά αυτή την εκτιμώ λόγω της γνώμης μου περί αρχιτεκτονικής και συγκρίνοντάς το με άλλα κτιρια που έχω δει .

Αλλά τώρα αναρωτιέμαι :

«Υπάρχει ομορφιά χωρίς αντικείμενο ;»

Όταν υπάρχει παρατηρητής που είναι αυτός που ελέγχει ,

αυτός που δοκιμάζει την εμπειρία ,

αυτός που σκέφτεται ,

τότε δεν υπάρχει ομορφιά ,

γιατί η ομορφιά είναι κάτι το εξωτερικό ,

κάτι που ο παρατηρητής βλέπει και κρίνει,

αλλά όταν δεν υπάρχει παρατηρητής

– και αυτό απαιτεί πολύ αυτοσυγκέντρωση ,

πολύ διερεύνηση –

τότε υπάρχει ομορφιά χωρίς αντικείμενο .

Η ομορφιά βρίσκεται στην πλήρη εγκατάλειψη του παρατηρητή και του παρατηρούμενου και αυτοεγκατάλειψη μπορεί να υπάρξει μόνο όταν υπάρξει πλήρης αυτοπειθαρχία – όχι η αυτοπειθαρχία των παπάδων με την αυστηρότητα στις ποινές , τους κανόνες και την υπακοή – όχι η αυτοπειθαρχία σε ρούχα , ιδέες , φαγητό και συμπεριφορές – αλλά η αυτοπειθαρχία του να είσαι τελείως απλός που είναι τέλεια ταπεινότητα . Τότε δεν υπάρχει επιτυχία για να προσπαθήσεις , δεν υπάρχει καμία σκάλα για να ανέβεις . Υπάρχει μόνο το πρώτο σκαλοπάτι και το πρώτο σκαλοπάτι είναι το αιώνιο σκαλοπάτι .

Ας πούμε ότι περπατάς μόνος σου ή με κάποιον άλλο και έχετε σταματήσει να μιλάτε . Είσαι περιτριγυρισμένος από τη φύση και δεν υπάρχει ούτε ένα σκυλί να γαβγίζει , ούτε ένας ήχος από αυτοκίνητο που περνάει , ή ακόμα από φτερούγισμα πουλιού . Είσαι απόλυτα σιωπηλός και επίσης η φύση γύρω σου είναι απόλυτα σιωπηλή . Σ’αυτή την κατασταση σιωπής και του παρατηρητή και του παρατηρούμενου – όταν ο παρατηρητής δε μεταφέρει σε σκέψη αυτά που παρατηρεί – σ’αυτή τη σιωπή υπάρχει μια διαφορετική ποιότητα ομορφιάς .

Δεν υπάρχει ούτε η φύση ούτε ο παρατηρητής . Είναι μια κατάσταση του νου ολόκληρου ,τέλειου , μόνου . Είναι μόνος – όχι απομονωμένος – μόνος σε γαλήνη κι αυτή η γαλήνη είναι ομορφιά . Όταν αγαπάς υπάρχει παρατηρητής ; Παρατηρητής υπάρχει μόνο όταν η αγάπη είναι επιθυμία και απόλαυση . Όταν η αγάπη δεν έχει καμιά σχέση με την επιθυμία και την απόλαυση , τότε η αγάπη αυτή είναι έντονη . Είναι , όπως η ομορφιά , κάτι εντελώς καινούριο κάθε μέρα . Όπως εχω πει , δεν έχει χτες και αύριο .

Σ' ενα,

εστω,

λουλουδι αντικρι

αν ηξερες να πολιτευεσαι σωστα,

θα τ' αχες ολα.

Ελυτης

Art Photography : Giannis Doganis

Κειμενο: ‘Η απελευθέρωση απ’το γνωστό’- Τζιντου Κρισναμούρτι / μεταφραση : Ν.Πιλαβιος

Τοποθεσια: Β. Ευβοια (Αιδηψος, Λιχαδονησια), Κοκκινο νερο (Κισσαβος), Αρμενιστης –Καβουροτρυπες (Σιθωνια), Αρχαια Πελλα.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ορεινό συγκρότημα «Τριγγία» νότιας Πίνδου. / Εικαστικη Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

2010-09-17T19:00:00.005+03:00

Η Τριγγία είναι ορεινό συγκρότημα της νότιας Πίνδου. Η Τριγγία είναι κατάφυτη από μεγάλα δάση ελάτης, ενώ σε χαμηλότερο υψόμετρο κυριαρχούν φυλλοβόλα είδη, όπως η βελανιδιά, ο σφένδαμος και ο ψευτοπλάτανος. Σε υψόμετρο πάνω από τα 1.700 μέτρα υπάρχουν εκτεταμένα αλπικά λειβάδια, όπου γίνεται συστηματική βόσκηση κατά τη θερινή περίοδο. Οι άφθονες πηγές της Τριγγίας τροφοδοτούν μερικούς από τους πρώτους σημαντικούς παραποτάμους του άνω ρου του Αχελώου, του επονομαζόμενου και Ασπροποτάμου.

Έχοντας χάσει την επαφή μας με τη φύση τείνουμε φυσιολογικά στο να αναπτύξουμε διανοητικές ικανότητες .
Διαβάζουμε πολλά βιβλία , πηγαίνουμε σε μουσεία και κονσέρτα , βλέπουμε τηλεόραση και έχουμε και τόσες άλλες διασκεδάσεις .
Επαναλαμβάνουμε ατελείωτα τις ιδέες άλλων και σκεφτόμαστε και μιλάμε τόσο πολύ για τέχνη . Γιατί εξαρτιόμαστε τόσο πολύ από την τέχνη ;
Μήπως είναι ένα είδος διαφυγής , ερεθίσματος ;

Αν είσαι σε απευθείας επαφή με τη φύση ,
αν παρακολουθείς την κίνηση ενός πουλιού στον αέρα ,
αν βλέπεις την ομορφιά της κάθε κίνησης του ουρανού ,
αν παρατηρείς τις σκιές στους λόφους ,
την ομορφιά στο πρόσωπο του άλλου ,
νομίζεις ότι θα θέλεις να πας σε οποιοδήποτε μουσείο να κοιτάξεις οποιαδήποτε ζωγραφιά ; Ίσως επειδή δεν ξέρεις να κοιτάς όλα τα πράγματα γύρω σου ,
είναι ο λόγος που καταφεύγεις σε κάποιο είδος ναρκωτικού για να σε διεγείρει να δεις καλύτερα .

Υπάρχει μια ιστορία για ένα δάσκαλο μιας θρησκείας που συνήθιζε να μιλάει κάθε πρωί στους πιστούς του .

Ένα πρωί ανέβηκε στην εξέδρα και ενώ ήταν έτοιμος να αρχίσει να μιλάει, ένα μικρό πουλί ήρθε κι έκατσε στο περβάζι του παραθύρου και άρχισε να τραγουδάει .

Και τραγουδούσε με όλη του την καρδιά.

Μετά σταμάτησε και πέταξε μακριά , κι ο δάσκαλος είπε :

‘ Το κήρυγμα τελείωσε για σήμερα το πρωί ‘

Τζιντου Κρισναμουρτι

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Ορεινό συγκρότημα «Τριγγία» νότιας Πίνδου.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Δώσε προσοχή στη Φύση. Ό,τι είναι φυσικό, είναι σωστό - Οsho / Εικαστικη φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

2010-09-13T15:33:00.002+03:00

Η Φύση είναι η μοναδική αλήθεια γύρω μας:

«Μην ακούς την ηθικολογία,
μην ακούς τη θρησκεία,
μην ακούς τον δήθεν πολιτισμό.

Δώσε προσοχή στη Φύση.

Ό,τι είναι φυσικό,
είναι σωστό,
ακόμα κι αν καμιά φορά σου είναι δύσκολο και όχι άνετο,
κι αυτό επειδή εσύ απλά δεν μεγάλωσες ποτέ σύμφωνα με τη Φύση.
Ζήσε απλά κι επίτρεψε στον εαυτό σου να είναι ενωμένος με την Φύση».

Οsho

Διαλογισμός είναι να ανακαλύψεις αν ο εγκέφαλος,

με όλες τις δραστηριότητές του,

όλες τις εμπειρίες του,

μπορεί να είναι απολύτως σιωπηλός.΄

Οχι βίαια,
επειδή τη στιγμή που επιβάλλεσαι,
υπάρχει δυϊσμός.

Και η οντότητα που λέει:

«Θάθελα να ζήσω θαυμαστές εμπειρίες, γι' αυτό πρέπει να αναγκάσω τον εγκέφαλό μου να είναι σιωπηλός»,

δεν πρόκειται να το καταφέρει ποτέ αυτό.

Αν όμως αρχίσεις να εξετάζεις,

να παρατηρείς,

να ακούς προσεκτικά κάθε κίνηση της σκέψης,

τη διαμόρφωσή της,

τις επιδιώξεις της,

τους φόβους της,

τις απολαύσεις της,

να παρατηρείς πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος,

τότε θα δεις πως ο εγκέφαλος γίνεται εξαιρετικά ήσυχος΄

αυτή η ησυχία δεν είναι ύπνος αλλά είναι τρομερά δραστήρια και γι' αυτό ο εγκέφαλος είναι ήσυχος.

Μια μεγάλη γεννήτρια που δουλεύει άψογα,

σπάνια κάνει κάποιο θόρυβο΄

μόνον όταν υπάρχει τριβή υπάρχει και θόρυβος.

Κρισναμουρτι

Art Photography : Giannis Doganis

Τοποθεσια: Ορη Τζουμερκα

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ο Κρισναμούρτι ( J. Krishnamurti) για τον Αρχαιο Ελληνικο Πολιτισμο / Photo Art : Giannis Doganis

2010-09-10T18:02:00.003+03:00

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός αποτελεί για τη χώρα μας μια ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά. Θα έλεγα, μάλιστα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρο το Δυτικό κόσμο αφού η αρχαία Αθήνα έχει θεωρηθεί και αναγνωρισθεί ως η κοιτίδα του Δυτικού πολιτισμού. Το μέγεθος και το απερίγραπτο μεγαλείο αυτού του πολιτισμού είναι αδύνατο να κατανοηθεί από τον περιοριστικό ανθρώπινο νου. Ένας τέτοιος νους δεν είναι δυνατόν να συλλάβει και να εκτιμήσει ένα θείο δημιούργημα. Γι’ αυτό και η μεγάλη εκείνη εποχή έχει λησμονηθεί σχεδόν παντελώς, έχει αγνοηθεί και παραμερισθεί ακόμη και από εκείνους που θεωρούνται ως οι ταγοί του πνεύματος.

Το μόνο που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι η συντήρηση και διατήρηση των μνημείων και των νεκρών μαρμάρων. Με το πνεύμα όμως που κρύβεται πίσω από τα σχήματα και τις μορφές δεν ασχολούμεθα σχεδόν καθόλου. Δεν σκεπτόμαστε ούτε μια στιγμή ότι οι πραγματικοί δημιουργοί του κολοσσιαίου εκείνου εγχειρήματος δεν ήταν οι άνθρωποι αλλά τα θεία όντα που τους ενέπνεαν και τους καθοδηγούσαν. Οι άνθρωποι ήταν οι απλοί συντελεστές της αόρατης πρωτουργού και πρωταίτιας θείας δύναμης.

Είναι φυσικό μια δημιουργία αυτού του διαμετρήματος να μην μπορεί να γίνει κατανοητή από τις πεπλανημένες διάνοιες των ανθρώπων, παρά μόνο από τις πεφωτισμένες εκείνες υπάρξεις που γνωρίζουν πώς λειτουργεί και υφαίνεται ο δημιουργικός καμβάς της σχέσης μεταξύ θεού και ανθρώπου. Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε ότι ο άνθρωπος κατά κανόνα προσεγγίζει τα πράγματα ειδωλολατρικά, με τη σκέψη δηλαδή και το συναίσθημα. Τοιουτοτρόπως λατρεύει τις εικόνες και τα είδωλα και αδυνατεί να δει την Ιδέα που κρύβεται πίσω από αυτά.

Ο νους, όπως λέγει ο Κρισναμούρτι, είναι από τη φύση του ειδωλολατρικός, και για να προσπελάσουμε την Ιδέα πρέπει να το κάνουμε με την πνευματική μας ικανότητα, διότι η Ιδέα, όπως την αντιλαμβάνεται ο Πλάτων, είναι φύσεως πνευματικής και το όμοιο μόνο δια του ομοίου διαγιγνώσκεται. Τουτέστιν, το πνεύμα με το πνεύμα. Μόνο έτσι μπορούμε να διεισδύσουμε στην πηγή της δημιουργίας και να συλλάβουμε το μεγαλείο της, να το σεβασθούμε και να το εκτιμήσουμε δεόντως. Διαφορετικά, συμμετέχουμε σε ένα πολύ μικρό μέρος της ουσιαστικά ασήμαντο.

Ο Κρισναμούρτι λέγει ότι δημιουργία υπάρχει μόνο κατά τη στιγμή της έμπνευσης, δηλαδή της επικοινωνίας με την Ιδέα, και ότι η αποτύπωση στη μορφή δεν είναι δημιουργία αλλά η άσκηση της τεχνικής επιδεξιότητας.

Για τους πολλούς, η δημιουργός θεία δύναμη δεν αντιμετωπίζεται σαν κάτι υπαρκτό, σαν κάτι αενάως σε δράση, σαν ένα ζωοποιούν και ζωογόνο στοιχείο. Μπορεί να το προσεγγίζουν με το στόμα και να το επιλέγουν σαν θέμα συζήτησης και διανοητικής ενασχόλησης. Δεν μπορούν όμως να το βιώσουν, να το αισθανθούν, γι’ αυτό και το αντιπαρέρχονται και στέκονται μόνο στη μορφή χωρίς να διεισδύουν στο πνεύμα. Ένας φιλοσοφικός νους μπορεί μέσα από τη μορφή να μεταφερθεί νοερά στην Ιδέα, οπότε και θα αισθανθεί την ιερότητα του πράγματος.

Όπως λέγει ο Πλάτων:

«Οι άνθρωποι δεν παραδέχονται ότι υπάρχει το ωραίο καθεαυτό, ούτε η Ιδέα του ωραίου αμετάβλητη κατά πάντα και πάντοτε, αλλά μόνο τα πολλά ωραία αναγνωρίζουν. Είναι φίλοι των ωραίων θεαμάτων και δεν ανέχονται να τους κάνεις λόγο για το ένα και απόλυτο ωραίο. Εκείνοι λοιπόν που παρατηρούν τα πολλά ωραία πράγματα, δεν βλέπουν όμως το ωραίο καθεαυτό, ούτε δύνανται να παρακολουθήσουν εκείνον που είναι σε θέση να τους το δείξει, αυτοί θα πούμε ότι έχουν απλώς γνώμες, καμία όμως γνώση των πραγμάτων. Απεναντίας δε, εκείνοι που παρατηρούν αυτά καθαυτά τα πράγματα και την αναλλοίωτη αυτών φύση, αυτοί δεν θα πούμε ότι γνωρίζουν και όχι απλώς ότι έχουν γνώμες; Και αυτοί μεν δεν θα πούμε ότι αγαπούν και ασπάζονται τα πράγματα που είναι αντικείμενα της επιστήμης, οι δε άλλοι τα πράγματα που είναι αντικείμενα της δοξασίας; Ότι αγαπούν και ευχαριστούνται με τις ωραίες φωνές, τα ωραία σχήματα και τα τοιαύτα, αλλά δεν ανέχονται να ακούσουν για το απόλυτα ωραίο ότι υπάρχει; Δεν θα τους αδικήσουμε αν τους ονομάσουμε φιλόδοξους, μάλλον, παρά φιλόσοφους.»

Υπάρχουν, λοιπόν, οι λάτρεις της εικόνας και αυτοί είναι οι πολλοί, και οι λάτρεις του πνεύματος, οι γνήσιοι φιλόσοφοι, οι αποκαλούμενοι και εραστές της σοφίας. Διότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η σοφία και το κάλλος είναι δύο ιδιότητες ομοούσιες που προέρχονται από την ίδια πηγή.

Ένας γνωστός σύγχρονος Άγγλος γλύπτης, ο Χένρυ Μουρ, αναφερόμενος στην αρχαιοελληνική τέχνη και αναγνωρίζοντας την ανωτερότητα της κλασικής γλυπτικής, έκανε την εξής δήλωση:

«Το ελληνικό φως είναι, όπως λένε όλοι, κάτι που δεν μπορείς να το φαντασθείς προτού το βιώσεις.»

Το εσωτερικό αυτό φως είναι εκείνο που προσέδωσε το μεγαλείο στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Χωρίς αυτό το φως, ο πολιτισμός αυτός δεν θα είχε την ακτινοβολία του και την παγκόσμια αναγνώριση. Δεν θα είχε περάσει στην αιωνιότητα και θα είχε λησμονηθεί εντελώς. Και αυτό διότι το απαστράπτον ελληνικό φως είναι ανέσπερο, είναι η ίδια η αιωνιότητα, και κάθε έργο που είναι απαύγασμα αυτού του φωτός φέρνει την ανεξίτηλη σφραγίδα της αιωνιότητας και χαρακτηρίζεται κλασικό. Εκατομμύρια ανθρώπων επισκέπτονται κάθε χρόνο τους ιερούς χώρους των αρχαιοελληνικών μνημείων για να θαυμάσουν την εξωτερική τους όψη και να ακούσουν το ιστορικό τους. Πολύ λίγοι όμως, ίσως ελάχιστοι, είναι εκείνοι που συγκινούνται πραγματικά όταν αντικρίζουν τα αρχιτεκτονικά αυτά θαύματα και μπορούν να εκτιμήσουν το μέγεθος τέτοιων επιτευγμάτων.

Η Επίσκεψη

Ένας από αυτούς, που εξύμνησε όσο κανείς άλλος τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ήταν και ο Κρισναμούρτι. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Κρισναμούρτι είχε επισκεφθεί την Ελλάδα τέσσερις φορές: Δεκέμβριο 1930, Ιούνιο 1933, Μάρτιο 1954 και Σεπτέμβριο 1956. Ενώ ήταν πιθανό να την επισκεπτόταν άλλη μια φορά το Σεπτέμβριο του 1986, αλλά δεν πρόλαβε καθώς το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιά έφυγε από τη ζωή. Είχε εκφρασθεί με ασυνήθιστα θερμά λόγια για τη χώρα μας, κατά κύριο λόγο για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ιδού πώς περιγράφει τις εντυπώσεις του από την πρώτη επίσκεψη στον Παρθενώνα:

«Ο Ναός έβλεπε τη γαλανή Μεσόγειο. Ήταν ερειπωμένος και το μόνο που απέμενε από αυτόν ήταν οι μαρμάρινες κολόνες. Είχε καταστραφεί σε κάποιο πόλεμο, αλλά ήταν ακόμη ιερό καταφύγιο. Με το χαρακτηριστικό αυτό είναι φανερό ότι αγγίζει την πνευματική διάσταση του έργου, διότι η ιερότητα είναι ιδιότητα καθαρά πνευματική. Βλέποντας τον χρυσό ήλιο να πέφτει στα μάρμαρα το σούρουπο, ένιωθες την ιερή ατμόσφαιρα χωρίς τους επισκέπτες και την ατέλειωτη φλυαρία τους γύρω σου. Υπήρχε ένα διατηρημένο άγαλμα της θεάς αλλά ήταν κλειδωμένο. Μπορούσες να το δεις μόνο σε ορισμένες ώρες και έτσι έχανες την ομορφιά της ιερότητας.»

Βλέπουμε ότι τονίζει συνεχώς την ιερότητα της ατμόσφαιρας του χώρου, των μνημείων, των αγαλμάτων. Αυτό ήταν κυρίως που τον ενδιέφερε και όχι τόσο το τοπίο και οι μορφές. Μια ιερότητα που προφανώς ο ίδιος αισθανόταν με κάποια λεπτότερη αίσθηση και όχι με τη σκέψη και το συναίσθημα. Το εγκώμιό του για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό δεν το έπλεκε μόνο όσο βρισκόταν στην Ελλάδα, αλλά και σε ομιλίες του σε άλλες χώρες πολύ μεταγενέστερα. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Ήταν, ίσως, ο μοναδικός αδιόριστος πρεσβευτής του πολιτιστικού πλούτου της χώρας μας. Σε ομιλία του στο Σάανεν της Ολλανδίας (1978 και 1979) έλεγε μεταξύ άλλων:

«Η Δυτική τεχνολογία, η Δυτική νοοτροπία, η Δυτική θρησκεία, όλα στην πραγματικότητα πηγάζουν από την Ελλάδα. Η Δύση κατάγεται από τους Έλληνες, δεν είναι έτσι; Η δημοκρατία τους, το αναλυτικό τους πνεύμα, η επιστήμη τους, η φιλοσοφία τους, οι διάλογοι του Πλάτωνα κλπ. Η Δύση έχει γεννηθεί από την Ελλάδα.» Και στο Μαντράς της Ινδίας είχε πει τα εξής το 1978:

«Αν μιλήσετε με ανθρώπους που ξέρουν, θα δείτε ότι από την Ελλάδα απλώθηκε στην Ευρώπη, και από εκεί στην Αμερική κλπ, η βασική αρχή της νοοτροπίας των Ελλήνων που ήταν το μέτρο (…). Μπορείτε να παρατηρήσετε το γεγονός ότι ο Ελληνικός πολιτισμός απλώθηκε σε όλη τη Δύση. Δεν είμαι ιστορικός αλλά μπορώ να το δω, μπορείς να το παρατηρείς.(…) Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό, δεν χρειάζεται να αμφιβάλλετε. Οι Έλληνες, όχι πως είμαι ειδικός αλλά έχω παρατηρήσει. Δεν έχω διαβάσει αλλά απλώς έχω παρατηρήσει πολύ, πάρα πολύ. Οι αρχαίοι Έλληνες είπαν ότι η σκέψη είναι το μέτρο.»

Αλήθεια, ποιος άλλος θα μπορούσε να προσφέρει αυτά τα λόγια με τόση δύναμη, τόση θέρμη, τόση κατάνυξη και, προ πάντων, τόση βεβαιότητα; Διερωτάται κανείς, αφού δεν είχε διαβάσει, δεν γνώριζε την ιστορία, πώς εκφραζόταν τόσο κατηγορηματικά, με τόση πεποίθηση για όσα είχαν συμβεί στην Ελλάδα και την αρχαιότητα; Τι εννοούσε όταν έλεγε ότι το είχε δει, το είχε παρατηρήσει πάρα πολύ; Με ποιο μάτι και σε ποια αρχεία; Ασφαλώς όχι με το φυσικό διότι με αυτό παρατηρούν όλοι και δεν βλέπουν τίποτε. Τότε με ποιο μάτι; Μήπως με τον ενορατικό οφθαλμό της ψυχής που μπορεί να παρατηρεί διαχρονικά και να βλέπει και να αισθάνεται πράγματα που είχαν συμβεί σε όλο το μήκος της ανθρώπινης ιστορίας; Μήπως μιλούσε βρισκόμενος κάτω από έμπνευση και είχε, έτσι, μια άμεση γνώση, άμεση αντίληψη των πραγμάτων εκείνης της εποχής;

Κάποτε στην Ελβετία, καθώς συζητούσαν για την αρχαία Ελλάδα, ένας συνομιλητής του είπε: «Ξέρετε, κύριε, όσα λέτε μοιάζουν με όσα ξέρουμε πως είπε ο Σωκράτης, όπως το ‘γνώθι σ’ εαυτόν’, κ.α.;»

«Έτσι μου έχουν πει», απάντησε, «αλλά εγώ δεν έχω διαβάσει ποτέ τίποτε.» «Δεν χρειάζεται, κύριε», του είπαν, «τα ξέρετε από μόνος σας.» Κι εκείνος ξέσπασε σε γέλια σαν παιδί που άκουσε κάποιο αστείο, χωρίς να δώσει την παραμικρή εντύπωση ότι κολακεύτηκε.

Κάποιος άλλος είπε: «Διάβασα σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε τελευταία, ότι την πρώτη φορά που ανεβήκατε στην Ακρόπολη πέσατε στα γόνατα. Είναι αλήθεια;» «Ναι», απάντησε γελώντας.

Ο Κρισναμούρτι πίστευε ότι οι μεγάλοι πολιτισμοί ήταν δημιούργημα ολίγων προικισμένων ανθρώπων. Ήταν πεπεισμένος ότι τίποτε στον κόσμο δεν γίνεται από το πλήθος και ότι λίγοι μόνο κάνουν κάτι. Γι’ αυτό και είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σύνολο της πολιτιστική ς εκείνης έκρηξης που είχε λάβει χώρα στην Ανατολή, προκλήθηκε από πολύ λίγους ανθρώπους. Καθώς επίσης, ότι η εκπληκτική επίδραση της Ελλάδας στην Ευρώπη ήταν πάλι έργο των πολύ ολίγων, οι οποίοι δεν σκέφθηκαν ποτέ τι πρόκειται να συμβεί στον υπόλοιπο κόσμο. Σε ένα γράμμα που είχε στείλει από την Αθήνα στην Λαίδη Έμιλυ, έγραφε μεταξύ άλλων:

«Ποτέ μου δεν είχα δει κάτι τόσο όμορφο, τόσο απλό και δυνατό όσο ο Παρθενώνας. Ολόκληρη η Ακρόπολη είναι εκπληκτική. Σου κόβει την ανάσα και μπροστά της όλα τα άλλα δημιουργήματα της ανθρώπινης έκφρασης είναι χυδαία, μέτρια και γεμάτα σύγχυση. Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι υπέροχοι Έλληνες τότε! Πρέπει να δει κανείς τον Παρθενώνα για να καταλάβει ότι καθετί άλλο, που δεν βαδίζει στο δρόμο της αιωνιότητας, είναι ασήμαντο, γελοίο και ανόητο.»

Τα μόνα άλλα έργα τέχνης που μέχρι τότε τον είχαν συγκινήσει ήταν η Άπτερος Νίκη στο Μουσείο του Λούβρου, και μια πέτρινη κεφαλή του Βούδα στο Μουσείο της Βοστόνης. Ο ενθουσιασμός του όμως για την Ελλάδα ήταν υπέρμετρος και ασυγκράτητος όταν έγραφε στην Λαίδη Έμιλυ ότι:

«Μοιάζει με την Καλιφόρνια αλλά είναι πιο όμορφη, πιο ώριμη. Ο αέρας είναι απαλός και οι άνθρωποι τρομερά φιλικοί. Υπέροχος τόπος για να μείνει κανείς. Βιολετί λόφοι γεμάτοι με λουλούδια, αμπελώνες, κυπαρίσσια, ελιές και άγρια θυμάρια με πορφυρά άνθη. Τι τόπος! Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου, βλέπετε. Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε την καρδιά.»

Αξιοπρόσεκτο είναι το γεγονός ότι μέχρι το τέλος της ζωής αναφερόταν στην Ακρόπολη και στον Παρθενώνα, τόσο στις ομιλίες του όσο και στο ημερολόγιό του. Λίγα χρόνια πριν το θάνατό του έλεγε (Σάανεν):

«Όταν πας στην Ελλάδα και δεις για πρώτη φορά τον Παρθενώνα, νιώθεις ότι όλα στο χώρο εκείνο έχουν τόσο σπάνια σπουδαιότητα. Η ομορφιά του, τα χρώματά του με φόντο τον ουρανό, όλο το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού, που θέλεις να γονατίσεις.»

Στο αποκορύφωμα του εγκωμιασμού του έφθασε περί το τέλος της ζωής του, όταν σε ένα διάλογο με δασκάλους στο Rishi Valley, το 1985, για πρώτη φορά εξηγεί πώς πίστευε ο ίδιος ότι κτίσθηκε ο Παρθενώνας και γιατί υποκλινόταν μπροστά του με τόσο βαθύ σεβασμό και κατάνυξη. Με μεγάλη ευλάβεια και ταπεινότητα προς το θείον, τα λόγια που απεύθυνε προς τους συνομιλητές του αποτελούσαν ουσιαστικά έναν ύμνο προς την θεά Αθηνά, την οποία αναγνωρίζει ως την αόρατη δημιουργό το μεγάλου εκείνου πολιτισμού.

«Δεν μπορούμε, κύριοι, να κάνουμε τίποτε μόνοι μας στον κόσμο. Τίποτε.» δήλωνε κατηγορηματικά. «Ο Παρθενώνας δεν κτίσθηκε από έναν άνθρωπο που απλώς στοίβαζε πέτρες. Υπήρχε μια αίσθηση για την Αθηνά (δεν θέλω να μπλεχτώ εδώ με αυτή την ιστορία) που έφτιαξε όλα αυτά με μια τρομακτική Νοημοσύνη.»

Κάποιος παρενέβη ρωτώντας: «Ναι, αλλά δεν υπάρχει εδώ κάποιος στόχος;»

Ο Κρισναμούρτι απάντησε:

«Όχι, όχι. Μιλάω για την αίσθηση της θεάς, την Αθηνά, την θεά της Σοφίας. Εντάξει; Την αίσθησή της. Δεν μιλάω για τη μορφή της θεάς. Αυτό έρχεται μετά, δηλαδή το άγαλμά της.»

Ορίστε, λοιπόν, γιατί δεν ξεχνούσε ποτέ τον Παρθενώνα. Διότι είχε την ακλόνητη πεποίθηση, μάλλον την απόλυτη αίσθηση, ότι πίσω από τον μαρμάρινο Ναό υπήρχε το χέρι της θεότητας στο οποίο έγκειται η ιερότητα και η διαχρονικότητα. «Τα έργα των θεών μπορεί να πεθαίνουν, όχι όμως οι θεοί», όπως έλεγε ο Σοφοκλής.

Κατά τη διάρκεια ενός γεύματος τον Απρίλιο 1982, ο Κρισναμούρτι άρχισε πάλι μια συζήτηση για την αρχαία Ελλάδα και την τεράστια επιτυχία της να κληροδοτήσει ως τις ημέρες μας τις βασικές ιδέες της και τους θεσμούς της στον κόσμο. Κάποιος που καθόταν δίπλα του, άρχισε να του λέει:

«Η πολιτική, πολιτιστική και επιστημονική επιρροή της βρίσκεται παντού. Η όξινη βροχή και τα οξέα διαβρώνουν με μεγαλύτερη ταχύτητα αυτό το μαρμάρινο μνημείο που έχει επιζήσει σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια. Σε μερικές δεκαετίες, όλο αυτό το ανεπανάληπτο αριστούργημα θα είναι….».

Καθώς μιλούσε, ο Κρισναμούρτι γύρισε προς το μέρος του και μια έκφραση οδύνης διαπέρασε το πρόσωπό του. Τον διέκοψε απότομα, λέγοντας με έναν τόνο τρομερού πόνου στη φωνή του:

«Όχι, κύριε. Σας παρακαλώ μη μιλάτε άλλο γι’ αυτό.»

Είχε ίσως και κάποιο προσωπικό λόγο για τη θλίψη του αυτή. Ήταν και αυτός ένα σκεύος εκλογής της υπέρτατης θείας δύναμης, που όπως εκμυστηρεύθηκε στη Μαίρη Λάτιενς κατά τις τελευταίες στιγμές της ζωής του:

«Η απέραντη αυτή ενέργεια, αυτή η Νοημοσύνη, εδώ και χρόνια χρησιμοποιούσε αυτό το σώμα. Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι κατάλαβαν τι τρομακτική ενέργεια και νοημοσύνη πέρασε μέσα σε αυτό. Είναι μια δωδεκακύλινδρη μηχανή. Κανείς. Ας μην υποκριθεί κανείς. Κανείς, το επαναλαμβάνω, κανείς από εμάς ή από τον κόσμο δεν ξέρει τι συνέβη. Το ξέρω. Και τώρα, ύστερα από εβδομήντα χρόνια έφθασε το τέλος. Όταν θα φύγει αυτός, θα φύγει κι εκείνη. Δεν υπάρχει συνείδηση που να μείνει πίσω από εκείνη τη συνείδηση, από εκείνη την κατάσταση.»

Κάπως έτσι έφθασε στο τέλος του και ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός. Σιώπησε η Πυθία, σταμάτησαν οι χρησμοί, τελείωσε η δημιουργική περίοδος. Ο Χρυσούς Αιών έκανε τον κύκλο του. Το Χρυσό Γένος, όμως, παραμένει. Όταν ύστερα από πολλά χρόνια οι δυνάμεις αυτές ξαναγυρίσουν, τότε, όπως υποστηρίζει ο Πλούταρχος, οι χρησμοί σαν μουσικά όργανα θα βρουν τη φωνή τους καθότι εκείνοι που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν θα είναι παρόντες και θα τα φροντίζουν.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Aρχαια αγορα –Θησειο /Αθηναι

Κειμενο: Γεώργιος Σιβρής / http://www.theosophicalsociety.gr

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα. / Photo Art : Giannis Doganis

2010-09-09T18:51:00.003+03:00

Στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο το τώρα.

Εάν ξέρετε πώς να χειριστείτε αυτή τη στιγμή,

ξέρετε πώς να χειριστείτε όλη την αιωνιότητα.

Όλοι χρειαζόμαστε να ζούμε τη ζωή μας στο έπακρο κάθε μέρα!

Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ' ένα καλοδιατηρημένο σώμα,

αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούμε προς όλες τις πλευρές,
πλήρως εξαντλημένοι,
φωνάζοντας

«..ναι ρε γαμώτο....μα τί βόλτα ήταν αυτή!».

Απολαύστε τα απλά πράγματα.

Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

Τα δάκρυα τυχαίνουν...

Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα.

Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας.

Να είστε Ζωντανοι ενόσω είστε εν ζωή.

Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε,
είτε είναι η οικογένεια,
τα κατοικίδια,
η μουσική,
τα φυτά,
τα ενδιαφέροντά σας,
ο,τιδήποτε.

Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.

Ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τη ζωή σου εξαρτάται από το πόσο κοντά είσαι διατεθειμένος να την κοιτάξεις.

Αν βλέπεις μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων,
μπορεί να σου φαίνονται όλα ένα ρυπαρό χάος.

Αλλά αν παρατηρήσεις για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα,
τότε θα δεις την τάξη πίσω από όλα.

Σήμερα,
θυμήσου ότι το χάος είναι εσφαλμένη εκτίμηση επειδή δεν έχεις τις συνδέσεις.

Στην πραγματικότητα,
όλα συνδέονται.
Τα πάντα.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Παραλια του Αλεκου, Τζουρτζια Ασπροποταμου, Νοτια Πινδος.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Ένα ντολμέν πανω από μια πενταροη κρηνη –οδοποτιστρα, στη Πολυθεα Ασπροποταμου. / Photo Art: Giannis Doganis

2010-08-31T14:57:00.003+03:00

Τίποτα πιο γοητευτικο μεσα από την αμεσοτητα, την αυτονομια και την πληρότητα της δύναμής του, αλλά και συναμα ευγενικό και μεγαλειωδες , από τον μεγαλόπρεπο ογκωδη βράχο που υψώνεται αγέρωχα. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι άνθρωποι λάτρεψαν ποτέ τις πέτρες σαν πέτρες, αλλά η αφοσίωσή τους σ’ αυτές οφειλόταν σε κάτι άλλο που η πέτρα ενσαρκώνει και εκφράζει. Οι πετρες κουβαλουν κωδικοποιημενη ολη την ιστορια της ανθρωπινης φυλης.

Τα ντολμέν (πέτρινο τραπέζι) σχηματίζονται από κάθετα τοποθετημένα μενίρ, που ονομάζονται ορθοστάτες και στηρίζουν μια πλάκα.

«....τα μάτια της πέτρας είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα δικά σου ή τα δικά μου. Μπορείς να αντλήσεις γνώσεις από τις περισσότερες πέτρες. Αρκετές από αυτές έρχονται από άλλους κόσμους. Όπως οι μετεωρίτες για παράδειγμα. Μέσα σ’ αυτούς μπορείς να δεις τα παιδιά των αστεριών. Πολλοί από τους μετεωρίτες αυτούς έχουν χαθεί και θέλουν να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Αν τους παρηγορήσεις θα σου αποκαλύψουν κόσμους όπου λίγοι τολμούν να πάνε....... Αν διέθετες τα μάτια που έχουν οι πέτρες, θα μπορούσες να εξερευνήσεις το σύμπαν, το μέλλον, όπως και το παρελθόν»

(Λιν Άντριους, Η πτήση του Έβδομου φεγγαριού).

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Πολυθεα Ασπροποταμου - Νοτια Πινδος.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

AΡΧΑΙΟ ΔΙΟΝ-Το αρχαιολογικο παρκο/ Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

2010-08-29T22:01:00.002+03:00

Το Δίον είναι μια περιοχή στους πρόποδες του Ολύμπου. Οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως έναν αξιοθαύμαστο πολιτισμό. Απομεινάρια αρχαίου θεάτρου, αγοράς, λουτρών και ανακτόρων. Αξιόλογα επίσης είναι και τα ευρήματα των τάφων που βρέθηκαν στην περιοχή του Δίου. Οι περισσότεροι τάφοι, βασιλικοί, μαρτυρούν την ύπαρξη ενός λαμπρού και ακμαίου πολιτισμού. Απ’ το χώρο του Δίου ξεκίνησε την εκστρατεία του για τα βάθη της Ανατολής ο Μέγας Αλέξανδρος.

Οι ανασκαφές που άρχισαν το 1928 και συνεχίστηκαν με εντατικό ρυθμό από τον καθηγητή Δημήτριο Παντερμαλή, κατά την περίοδο 1973-1988, απέδειξαν ότι το Δίον αποτελούσε κατά την αρχαιότητα την ιερή πόλη των Μακεδόνων. Μεταξύ των ευρημάτων που ήλθαν στο φως, συγκαταλέγονται τα ιερά της Δήμητρας, της Ίσιδας, του Διονύσου και το Ασκληπείο, οδοί με καταστήματα, το νεκροταφείο και το τείχος της πόλης, το ελληνιστικό και ρωμαϊκό θέατρο, οι ρωμαϊκές θέρμες (λουτρά) με πλήθος γλυπτών, το Ωδείο, καθώς και μια παλαιοχριστιανική κοιμητηριακή βασιλική έξω από τα τείχη.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Aρχαιολογικο παρκο Διου.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Η Συναντηση των Μπλογκερς στο Πηλιο και η Πηγη που γινεται ρεμα, ποταμος, …που στις εκβολες του θαλασσες φτιαχνει… / Photo: Giannis Doganis

2010-07-09T00:08:00.003+03:00

Στη καρδια του καλοκαιριου η συναντηση των φιλων μπλογκερς εσωτερικης αναζητησης.

Εκει, στο βουνο των Κενταυρων, στη πλατεια της Μακρινιτσας με τα αιωνοβια πλατανια, λευκες, φουντουκιες, τις πυραμιδοειδεις σκεπες των σπιτιων από πλακα Πηλιου…

τα μεταφυσικα καλντεριμια…

τα τρεχουμενα νερα και τα μυστικιστικα πετρογλυφικα συμβολα στους ναους της - αποηχοι μιας αλλης εποχης.

Στη κρηνη και στη λιμνουλα της πλατειας της …’’δασκαλας με τα χρυσα μαλλια’’, παραβρεθηκαν στη συναντηση και εκπροσωποι του ζωικου βασιλειου, αλλα και του βασιλειου των παιδιων ( …αυτό και αν είναι βασιλειο!).

Παιδος η βασιληιη!

Η περιβοητη Αναντο (σανσκριτικα: Ευδαιμονια), η Βαγια ως Αρχαια Ιερεια και φυσικα ο …αεναως 'Μεγας' Αλεξανδρος με το χρωματιστο τσεμπερι του!

Τα παιδια ανακαλυψαν ένα μικρο καταρρακτη και δεν διστασαν να κατεβουν στην κοιτη του, για να ξεδιψασουν την Αναντο…

Και επειδη…

Η έμπνευση … στις εκβολές του ποταμού θάλασσες φτιάχνει…

Η εμφυτη περιεργεια – καθοριστικος παραγοντας στο ταξιδι της αυτοανακαλυψης - μας οδηγησε να βρουμε που καταληγουν τα νερα από ολες αυτές τις πηγες.

Περιδιαβηκαμε βουνα με πολύ πλουσια βλαστηση ακολουθωντας μεταφυσικα και δυσβατα

μονοπατια...

Συναντησαμε σπηλιες…

Αγκυρες στη ξηρα που ολοκληρωσαν τον κυκλο τους και τωρα ξεκουραζονται και ηλιαζονται κατω από το ζωοποιο φως...

Αντικρυσαμε το χαραμα και τον ηλιο να ανατελλει στον οριζοντα…

Κατακουρασμενοι και κατευχαριστημενοι φθασαμε στο τελος του ταξιδιου, ανακαλυπτοντας και ενθυμουμενοι αυτό που ηδη ξεραμε … σαν να ηταν η πρωτη φορα …

Αντικρυσαμε μεσα από τις φυλλωσιες αυτό που…

η έμπνευση … στις εκβολές του ποταμού θάλασσες φτιάχνει…

Κατασκηνωσαμε διπλα σ' ένα ρεμα που κατεβαινε από το βουνο και βαλθηκαμε τις επομενες μερες να το βοηθησουμε να βρει τον προορισμο του…

να καταληξει και να ενωθει με τα νερα της θαλασσας, του μεγαλου κοσμικου ωκεανου….

Παιξαμε στην αμμουδια μαζευοντας καταλευκα ωοειδη βοτσαλα στο πανερι μας…

απολαμβανοντας τον ηλιο, το μπανιο στο αλμυρο νερο στις παραλιες του Αι Γιαννη και της Νταμουχαρης και γειωμενοι στην ασπρη αμμο και στα ασπρα βοτσαλα της Μητερας Γης.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Μακρινιτσα, Αι Γιαννης, Νταμουχαρη Πηλιου.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Προιστορικος λιμναιος οικισμος Δισπηλιου 5260 π.Χ. / Photo: Giannis Doganis

2010-07-01T17:58:00.001+03:00

Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.

Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.

Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε στη διάρκεια αρχαιολογικού συνεδρίου για το ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας..

Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.

Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής γραφής και μάλιστα στην πρώιμη φάση της.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Λιμναιος οικισμος. Δισπηλιο Καστοριας.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Μπουχάρια του Γεωπάρκου Μικροβάλτου Κοζανης./ Photo: Giannis Doganis

2010-06-28T19:18:00.002+03:00

Εγώ Είμαι Αυτό Που Είμαι.

Να είσαι συνειδητός στο «εδώ και τώρα»,
γιατί είναι ο αληθινός συμπαντικός χρόνος.

Έτσι το παρελθόν και το μέλλον (ο γραμμικός χρόνος της Γης), χάνει την ευκαιρία να παρεμβάλλεται μέσα από την σκέψη και ψυχολογικά και σταματάει να σε μπερδεύει και να σου προκαλεί προβλήματα και ανησυχίες.

Δημιούργησε ένα κέντρο μέσα σου
(εάν σε διευκολύνει βάλτο στο καρδιακό κέντρο ή στην καρδιά) και συνδέσου με τον Ανώτερο Εαυτό σου.

Είναι ο Θεός που είσαι.

Δώστου το τιμόνι του Εαυτού σου και ζήτησέ του να σε καθοδηγεί.

Η αντίφαση γεννά σύγκρουση, αγώνα - αυτός ο αγώνας σπαταλάει ενέργεια.

Αν δεν υπάρχει καμία απολύτως αντίφαση, έχετε την υπέρτατη ενέργεια για να μετασχηματίσετε τον εαυτό σας.

Ένα γεωφυσικό φαινόμενο από φυσικές γεωμορφές που προήλθαν από τη διάβρωση του εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας και αποτελούνται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους με πιθανή "συγκολλητική" ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου. Την κορυφή των κολόνων αυτών καλύπτει μια σχιστολιθική πλάκα που "έπαιξε" το ρόλο της ομπρέλας στην εξέλιξη του σχηματισμού, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας Α. Κελεπερτζή.

Τα Μπουχάρια πήραν την ονομασία αυτή από το σχήμα τους που μοιάζει με καμινάδα, καθότι «μπουχάρι» στην τοπική διάλεκτο σημαίνει καμινάδα. Βρίσκονται σε απόσταση 3 χλμ ΝΑ του Μικροβάλτου, 40 χιλιόμετρα νότια της Κοζάνης.

Ενδιαφέρον στην περιοχή παρουσιάζουν ακόμη οι κωνικοί σχηματισμοί, τα Νοχτάρια, ίδιας προέλευσης και σύστασης με τα Μπουχάρια χωρίς όμως το σχιστολιθικό «καπέλο», που επεκτείνονται σε μήκος δύο (2) χιλιομέτρων στο ρέμα της Ποταμιάς, στα όρια του Δήμου Καμβουνίων με την κοινότητα Λιβαδερού.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια: Μπουχάρια του Γεωπάρκου Μικροβάλτου Κοζανης.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Στη σιωπη του Ταο. / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης, εικαστικος.

2010-06-05T01:50:00.002+03:00

Όυτε η ομιλία ,
όυτε η σκέψη ,
ούτε ο διαλογισμός

μπορούν να μας κάνουν ικανούς να συλλάβουμε το Ταό.

Την υπερβατικότητα του μπορούμε να την νιώσουμε

με μια κατάσταση η οποία δεν είναι ούτε η ομιλία..

ούτε η μη ομιλία.. ούτε η σκέψη..ούτε ο διαλογισμός..

αλλά είναι αυτό που είναι, την κάθε στιγμή.

Το Ταό γίνεται αντιληπτό μόνο από την απουσία του.

Στην κατάσταση της πλήρους υγείας ενός οργανισμού υπάρχει η σιωπηλή λειτουργία των οργάνων.

Όταν διαταραχθεί η ισορροπία του οργανισμού και προκύψει βλάβη σε ένα όργανο,
τότε από τον πόνο νιώθουμε την λειτουργία του.

Μέχρι τότε ήταν αυτό που ήταν, όπως ήταν, αλλά εμείς ποτέ δεν το σκεφτόμασταν ξεχωριστά.

Με την βλάβη η ισορροπία διαταράχθηκε, το Ταό έχει αποσυρθεί και τότε νιώθουμε ότι κάτι λείπει..

Επαναφέροντας την ισορροπία ξαναγυρίζουμε στην σιωπηλή λειτουργία των οργάνων επαναφέροντας το Ταό.

Δεν υπάρχει μέρος που να μην είναι το Ταό.

Αυτό που δημιουργεί τα όντα και τα πράγματα δεν περιορίζεται σ`αυτά.

Το Ταό προκαλεί την ανανέωση και την φθορά, όμως αυτό δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Προκαλεί την άρχη και το τέλος αλλά το ίδιο δεν είναι ούτε άρχη ούτε τέλος.

Παρά το γεγονός ότι τίποτε δεν υπάρχει μάταια, στο Ταό δεν φαίνεται να υπάρχει σκοπιμότητα.

Το Ταό αυτό καθαυτό είναι αυτοσκοπός αυτορρυθμιζόμενος πέρα από κάθε ανθρώπινη εγωική κατάσταση , γνώση η συλλήψη, δεχόμενο αυτό που είναι όπως είναι την κάθε στίγμη.

Οι σοφοί των προηγούμενων αιώνων που καλιέργησαν το Ταό έτρεφαν την κατανόηση τους κυρίως με γαλήνη,
αντιλαμβανόμενοι ότι το να δρούν δεν τους βοήθησε στο να γεννηθούν...

Η εξέλιξη της φύσης στηρίζεται στην αυθόρμητη διαδικασία, η οποία είναι αύτη που είναι.

Σε αντίθεση με την ανθρωπινή δράση η οποία είναι τόσο προμελετημένη και συνηθησμένη ώστε να κυνηγά κάτι.

Για να εξελιχθεί κάποιος και να ακολουθήσει το Ταό χρειάζεται να παραμείνει ανοιχτός..
να κινείται ρευστά σαν το νερό..
να είναι σταθερός σαν τον καθρέφτη και να ανταποκρίνεται με αμεσότητα σαν ηχώ..

Αυτού του είδους η ανταπόκριση συνδυάζει τον αυθορμητισμό και την χρεία.

Έιναι ο τρόπος της δράσης που κατέχει τις ικανότητες της αντήχησης,

και απαιτεί μια άδεια καρδιά.

Η καρδιά σαν τον καθρέφτη δεν συνοδέυει τα πράγματα που φεύγουν..
δεν καλοσωρίζει τα πράγματα που έρχονται..
απαντά αλλά δεν προφυλάσσει.

Για να αποφύγει την ανάμειξη αυτών που έχουν ήδη αποθηκευτεί στην καρδιά,
με αυτά που πρόκειται να δεχθεί,
ο σοφός αδειάζει την καρδιά του με την γαλήνη.

Αυτή η κενότητα όχι μόνο επιτρέπει στον άνθρωπο να δέχθει,
αλλά είναι η γαλήνη από μόνη της που ξεκινά την κίνηση και τις θεμελιώδεις αλλαγές.

Στην γαλήνη υπάρχει κενότητα..
μετά η κενότητα γεμίζει..
ότι την γεμίζει βρίσκει την θέση του μόνο του..
αδειάζοντας τον εαυτό του είναι ήρεμο.

Η γαλήνη αργότερα κινείται,
όταν κινείται δίνει καρπούς.

Τα ιατρικά κείμενα όπως του Neijing ξεκινούν με την ίδια βασική αρχή.

Εάν ο άνθρωπος είναι γαλήνιος, αληθινή ενέργεια ακολουθεί.

Εάν η πεμπτουσία και το πνεύμα είναι προστατευμένα εντός, από που θα έρθει η ασθένεια?

Εάν η σκέψη είναι άεργη υπάρχουν ελάχιστες επιθυμίες.

Εάν καρδιά αναπαύεται στην ειρήνη δεν υπάρχει φόβος.

Όταν η καρδιά είναι ήσυχη στο εσωτερικό τότε η πεμπτουσία έχει κατοικία.

Το πνεύμα στον άνθρωπο έρχεται και φεύγει, κανείς δεν μπορεί να το φανταστεί.

Αν του ξεφύγει έρχεται η δυσαρμονία, εάν το αρπάξει έρχεται η τάξη.

Στην ανυσυχία και στην θλίψη , στην ευφορία και στο θυμό , το Ταό δεν έχει που να κατοικήσει.

Χρειάζεται να ισσοροπήσουμε την αγάπη με την επιθυμία, να επανορθώσουμε την απερισκεψία και την δυσαρμονία.

Δεν χρειάζεται να τραβάς και να σπρώχνεις, η καλή τύχη έρχεται από μόνη της. Το Ταό έρχεται από μόνο του για να ευνοήσει και να καθοδηγήσει .

Στην γαλήνη μπορούμε να το αγγίξουμε , στην αγωνία το χάνουμε.

Το πνεύμα της καρδιάς έρχεται και φεύγει.

Τόσο μικρό που δεν υπάρχει τίποτα μικρότερο μέσα του...
τόσο μεγάλο που δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο έξω του...

Όταν η καρδιά είναι γαλήνια το Ταό είναι εκεί.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης - Εικαστικος.

Τοποθεσιες: Λιμνη Λογγα, Λιμνη Αωου, Λιμνη Σμοκοβου, Ρεντινα-Ορος Βελουχι, Κασσανδρα

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Υπάρχει η κρούση μιας πέτρας με ένα κεφάλι για να ανοίξει το κεφάλι, μα υπάρχει και η κρούση της πέτρας με μια άλλη πέτρα για να ανάψει φωτιά. / Zωγραφικη-Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

2010-06-03T20:54:00.004+03:00

«...Τι πράγμα είναι οι σχέσεις και πόσο εύκολα πέφτουμε στη συνήθεια κάποιας συγκεκριμένης σχέσης. Θεωρούμε τα πράγματα δεδομένα, αποδεχόμαστε τις καταστάσεις και δεν είναι ανεκτή καμιά αλλαγή, δεν δεχόμαστε καμιά κίνηση προς την αβεβαιότητα, ούτε για ένα λεπτό. Όλα είναι τόσα καλά ρυθμισμένα, τόσο στέρεα φτιαγμένα, τόσο δεσμευμένα, που δεν υπάρχει καμία ελπίδα για λίγη φρεσκάδα, για μια καθαρή αναζωογονητική ανοιξιάτικη ανάσα.

Αν παρατηρήσουμε από πολύ κοντά, οι σχέσεις είναι κάτι πολύ πιο λεπτό, κάτι πιο γοργό κι από την αστραπή, πιο αχανές κι από την γη, γιατί οι σχέσεις είναι ζωή.

Το να είναι κανείς ξεκάθαρος στις προθέσεις του είναι πολύ επίπονη δουλειά, η πρόθεση είναι σαν μια φλόγα, που προτρέπει κάποιον ακατάπαυτα να κατανοήσει.

Καλλιεργούμε καθετί το εξωτερικό δίνοντας πολύ λίγη προσοχή σε όσα βρίσκονται μέσα μας, αλλά το μέσα είναι που τρώει πάντα το έξω. Το σκουλήκι που καταστρέφει τη φρεσκάδα του μήλου βρίσκεται μέσα του.

Χρειάζεται μεγάλη νοημοσύνη σ’ έναν άντρα και μια γυναίκα για να ξεχάσουν τους εαυτούς τους και να ζήσουν μαζί, χωρίς να παραδοθεί ο ένας στον άλλο, χωρίς να κυριαρχηθεί ο ένας από τον άλλο.

Οι σχέσεις είναι το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή...

…Η ζωή είναι παράξενη, συμβαίνουν τόσα πράγματα εκεί που δεν τα περιμένεις, ώστε απλώς με το ν’ αντιστέκεσαι σ’ αυτά δεν πρόκειται να λύσεις κανένα πρόβλημα. Χρειάζεται να έχεις τεράστια ευλυγισία και σταθερή καρδιά.

…Η ζωή είναι σαν μια κόψη ξυραφιού και πρέπει να περπατήσεις πάνω σ’ αυτό το μονοπάτι με εξαιρετική προσοχή και ευέλικτη σοφία.

…Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη με τόσο ομορφιά που υπάρχει, τόσο μεγαλείο, τόσο άφθαρτη ομορφιά!

Είμαστε παγιδευμένοι στον πόνο και δεν νοιαζόμαστε να ξεφύγουμε απ’ αυτόν, ακόμα κι όταν κάποιος μάς δείχνει το δρόμο.

…Η ζωή είναι τόσο πλούσια, έχει τόσους θησαυρούς, κι εμείς την πλησιάζουμε με άδειες καρδιές, δεν ξέρουμε πως να γεμίσουμε τις καρδιές μας με την αφθονία της ζωής».

Τζ.Κρισναμούρτι, “Γράμματα σε μια νεαρή φίλη”.

(μετάφραση: Νίκος Πιλάβιος)

Ο Τζιντου Κρισναμουρτι εδινε ομιλιες για πανω από 50 χρονια. Όμως είναι σχεδον σπανιο να βρειτε στις ομιλιες του να χρησιμοποιει τον ορο ‘αγαπη’. Όταν ηθελε να αναφερθει στην αγαπη χρησιμοποιουσε την εκφραση ‘’compassion = συμπονια’’.

Αλλα και ο Οσσο κινειται στο ιδιο μηκος κυματος.

Δεν απαιτειται υψηλη νοημοσυνη για να δει κανεις ποσο εχουν κακοποιηθει σε βαθος χρονου εννοιες όπως: η αγαπη, ο ερωτας, η σχεση, η πιστη, η δεσμευση, η αληθεια, η ειλικρινεια, η εμπιστοσυνη, ο αυτοσεβασμος, η αυτοεκτιμηση και ο αλληλοσεβασμος. Εχουν εκφυλιστει με τον ένα η με τον άλλο τροπο σε δεσμους, που σε κανουν σκλαβο και σκλαβωνουν και αλλους. Για να μη μιλησουμε για τις σχεσεις που χρησιμοποιουν το σεξ σαν μορφη βαμπιρισμου - κατι που είναι πολύ συχνο φαινομενο στις μερες μας με τις συχνες εναλλαγες συντροφων - ελλειψει συνειδητοτητας.

Κανοντας ο Οσσο αναφορες στις ομιλιες του για παρεμφερη θεματα, χρησιμοποιει έναν ορο που μ’ αρεσει παρα-παρα πολύ! Τον ονομάζει «φιλικότητα». Εισαγοντας την εννοια της φιλικοτητας, αυτοματα υπερβαινει κανεις το επιπεδο της οποιας σχεσης. Μιλωντας για φιλικοτητα ο Οσσο, εννοει πολύ απλα την χαρα να μοιράζεσαι χωρίς όρους, χωρίς προσδοκίες, χωρίς την επιθυμία της ανταπόδοσης, ακόμα και της ευγνωμοσύνης.

Λεει: «Η φιλικότητα είναι η πιο αγνή μορφή αγάπης. Δεν είναι ανάγκη, δεν τη χρειάζεσαι. Είναι αφθονία, ένα ξεχείλισμα έκστασης».

Όταν ρωτησαν τον Αιβανχωφ: Τι ζηταει, τι επιδιωκει η καρδια? Απαντησε:

Δεν χρειάζεται ούτε γνώσεις, ούτε εξουσίες. Επιζητεί την ευτυχία, να βιώσει την ευτυχία ως επέκταση και μπορεί να την βρει μόνο σε ζεστασιά, δηλαδή, στην αγάπη. Εκεί, η αγάπη αναζωογονείται. Κι έτσι την ψάχνει σε όλα τα όντα, ενώ το κρύο τη σκοτώνει.

Μπορείτε να προσφέρετε στην καρδιά όλα τα πλούτη, όλες τις εξουσίες και μάλιστα όλα τα μυστικά του σύμπαντος, και θα πει, "Όχι, δεν είναι αυτό που χρειάζομαι, δώστε μου αγάπη. Θέλω να αγαπηθώ, αλλά πάνω από όλα θέλω να αγαπώ!"

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Χρειάζεται στη ζωη ο καθενας να κανει μια δέσμευση, και όταν αυτό το κανει, μονο τότε η ζωή θα του δώσει απαντήσεις.

Δεσμευση δεν σημαινει να κολλας σε κατι και να θελεις να μεινει ετσι οπως ειναι για παντα. Η ζωη ειναι μια ροη, τιποτα δεν παραμενει το ιδιο.

Στους πρωτοπορους αυτής της ζωής, η δέσμευση είναι αυτό που παραμένει, όταν στους άλλους ο …δηθεν ενθουσιασμός έχει πεθάνει…

Και η μεγαλη πλακα και συναμα παραδοξοτητα, είναι οτι με τη δέσμευση ελευθερώνεσαι απ’οτι χειρότερο εχεις μεσα σου...

«Η δέσμευση και η ταπεινότητα, οι δυο μικρές κόρες της Γαλήνης, προστάτιδες του αυτοσεβασμού».

Η δεσμευση εμπεριεχει την εννοια της αφοσιωσης αλλα και της εστιασης.

Κάνοντας μια δέσμευση, σημαίνει πολύ περισσότερα από το να πεις: "Θα προσπαθήσω".

Σημαίνει "Είμαι μέσα ολότελα. Είμαι εντελώς δεσμευμένος σ' αυτό. Ακόμη και αν τα πράγματα γίνουν χειρότερα. Ειδικά, τότε".

Κάποιος είπε κάποτε ότι τα γεράματα προσθέτουν ρυτίδες στο σώμα. Το να …εγκαταλείπεις (βλεπε: εγκαταλειψη), προσθέτει ρυτίδες στην ψυχή.

Υπαρχει ένα τραγουδι με τιτλο "σε πεθυμησα" και καπου λεει: … μα δεν πεθυμησα εσενα, τον εαυτο μου επιθυμω ερωτευμενο-δεσμευμενο. ( Ελευθερια Αρβανιτακη νομιζω..)

Είναι γεγονος ότι το αληθινό μονοπάτι δεν είναι ομαλό. Αν διαβαίνεις ένα μονοπάτι και δεν κλωτσάς σκόνη, τότε δεν περπατάς σε μονοπάτι. Κάθε φορά που κάνεις μια πραγματική αλλαγή στη ζωή σου, τα πράγματα μετακινούνται γύρω σου, φίλους αλλάζεις και οι άνθρωποι δεν είναι πάντα ευχαριστημένοι με την ανάπτυξη σου. Τα αληθινά μονοπάτια ποτέ δεν είναι ομαλά.

Επισης είναι γεγονος, ότι καθώς προχωράει κανεις στη ζωή του, δεν θα βρει υποστήριξη από όλους. Νιωθεις καλα με αυτό και συνεχιζεις να προχωρας. Δεν μπορεις να κανεις τιποτα άλλο.

Ο τροχός της ζωής γυρίζει συνέχεια. Υπαρχουν στιγμες που νιωθει κανεις, σαν ένα χάμστερ σε μια ρόδα στον φαύλο κύκλο της ζωής.

Όσο πιο πολύ τρέχεις, τόσο πιο πολλές περιστροφές κάνει. Ή, όσο πιο πολύ γυρίζει, τόσο πιο πολύ τρέχεις. Και πηγαίνεις συνεχώς ολόγυρα.

Κι αυτό συνεχίζεται. Κι όμως …δεν βλέπεις το μοτίβο! Μόλις δεις το επαναλαμβανόμενο μοτίβο, μονο τοτε μπορείς να βγεις απ’ αυτό.

Γι ’ αυτο μονο για σήμερα στάσου. Σταμάτα. Και όταν βρεθείς να τρέχεις ξανά, σταμάτα και πάλι.

Όπως ένα κουτάβι που εκπαιδεύεται.

Η ζωή επαναλαμβάνεται δίχως σκέψη. Κι αν δεν γίνεις προσεκτικός, θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται σαν τροχός. Γι' αυτό οι βουδιστές την ονομάζουν τροχό της ζωής και του θανάτου, τροχό του χρόνου. Κινείται σαν τροχός: Η γέννα ακολουθείται από θάνατο, ο θάνατος ακολουθείται από γέννα, η αγάπη ακολουθείται από μίσος, το μίσος ακολουθείται από αγάπη, η επιτυχία ακολουθείται από αποτυχία, η αποτυχία ακολουθείται από επιτυχία. Φτάνει να το δεις!

Αν μπορέσεις να παρατηρήσεις, έστω και για λίγες μέρες, θα δεις να προβάλλει ένα μοτίβο, ένα κυκλικό μοτίβο. Τη μια μέρα, ένα ωραίο πρωί, αισθάνεσαι πολύ καλά και ευτυχισμένος και την άλλη μέρα είσαι τόσο πεσμένος, τόσο χάλια που αρχίζεις να σκέφτεσαι την αυτοκτονία. Και μόλις χτες ήσουν τόσο γεμάτος ζωή, τόσο χαρούμενος, που ένιωθες ευγνωμοσύνη προς το Θεό, είχες μια διάθεση βαθιάς ευγνωμοσύνης, μα σήμερα είσαι όλο παράπονο και δεν βρίσκεις νόημα για να συνεχίσεις να ζεις... Κι αυτό συνεχίζεται. Κι όμως δεν βλέπεις το μοτίβο. Μόλις δεις το επαναλαμβανόμενο μοτίβο, μπορείς να βγεις απ’ αυτό…

"Στην πραγματικότητα, το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ. Ένα μονοπάτι τελειώνει, ένα άλλο αρχίζει. Μια πόρτα κλείνει μια άλλη ανοίγει. Φτάνεις σε μια κορυφή, υπάρχει πάντα κάποια κορυφή ακόμη ψηλότερα. Ο Θεός είναι ένα ατέλειωτο ταξίδι. Μόνο αυτοί που έχουν τόσο κουράγιο, ώστε να μην νοιάζονται για το σκοπό αλλά να είναι ευχαριστημένοι με το ταξιδι, ικανοποιημένοι μονο με το να ζουν τη στιγμή και ν’αναπτύσσονται μέσα της, μόνο αυτοί είναι ικανοί να περπατήσουν με το Όλον.

Η ζωή συνεχίζει να κινείται μπροστά. Ποτέ δεν επαναλαμβάνεται. Ακόμα κι αν φαίνεται ότι επαναλαμβάνεται, ποτέ δεν επαναλαμβάνεται. Δεν γινεται να συμβαινει αυτό. Δεν μπορεί. Αν νιώθεις ότι η ζωή επαναλαμβάνεται, είναι μόνο επειδή δεν μπορείς να νιώσεις το καινούργιο, είσαι τόσο πεθαμένος. Αλλιώς, ποτέ δεν επαναλαμβάνεται. Ένα σύννεφο που είδες το πρωί, ποτέ ξανά δε θα επιστρέψει στον ουρανό, δεν μπορεί. Ο ήλιος που ανέτειλε το πρωί, δεν θα ανατείλει ξανά, επειδή όλο το σύμπαν αύριο το πρωί θα είναι διαφορετικό. Είναι τόσο ευρύ και όλα αλλάζουν".

Οσσο

"Ο ψυχικός πόνος που γεννιέται από το αίσθημα χωριστικότητας, αποτελεί τη βασική ανθρώπινη εμπειρία. Ωστόσο, όταν παραμένουμε συνειδητά στη σωματική αίσθηση που γεννά αυτό το αίσθημα χωριστικότητας, ερχόμαστε πιο κοντά στο να αναγνωρίσουμε την ουσιαστική της ανυπαρξία.

Όταν φέρνουμε συνεχώς το φως της επίγνωσης στη σωματική αίσθηση που γεννούν οι πεποιθήσεις μας, οι ρόλοι μας, οι μηχανισμοί προστασίας μας, τα άγχη μας, αρχίζουμε να διαλύουμε τους περιορισμούς που έχουμε θέσει εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας, και οι οποίοι μπλοκάρουν την καθαρή επίγνωση της πραγματικότητας της ύπαρξης. Αυτό είναι το αργό, μεταμορφωτικό μονοπάτι προς την ελευθερία".

Οσσο

«Είθε και μακάρι πρώτα απο όλα να νικήσουμε την καχυποψία που έχουμε πια για τα πάντα. Δυστυχως, έχουμε φάει πια τόσες σφαλιάρες που "φυσάμε και το γιαούρτι".

Όμως όταν κάποιος σε πλησιάσει και σου πει μια καλημέρα πριν σκεφτείς "τι θέλει απο εμένα" , ανταπόδωσε... Ακόμα και να κρύβει η καλημέρα του κάτι απο πίσω... δεν παύει να είναι μια καλή ευχή. Και κάθε καλή ευχή έχει αποτέλεσμα... Αλλωστε ο λόγος δημιουργεί πραγματικότητα, είτε το καταλαβαίνει αυτός που μιλά είτε όχι...

Να είμαστε ευλογημένοι όλοι...»

Faos satori-Faos Samadhi-Faos art Ianis / Giannis Doganis

Η εικονογραφιση του κειμενου αποτελειται από ζωγραφικα και φωτογραφικα εργα του Ιανις.

Πνευματικα δικαιωματα Φωτογραφικου υλικου αναρτησης : Γιαννης Δογανης (IANIS)

Εκσταση σημαινει στεκομαι εκτος. Απομακρυνεσαι απο το περιοριστικό εγώ, βγαινεις από την τωρινη στάση σου, εκ-στασιάζεσαι. / Photo : IANIS

2010-05-28T05:05:00.007+03:00

Η ψυχη συναλγουσα τον ουρανιον ποθει και συμφυλον Αιθερα…

Εκστασιαζομενος, γεωμετρειται…

Και γεωμετρουμενος εκστασιαζεται…

Ο το Εν νοων, νοειτω.

Ναι, η πραγματικότητα είναι ψευδώνυμη.

Όπου και όπως την τοποθετήσεις θα πάρει την στάση που σε βολεύει -

εάν όχι ,απλώς μια όψη πειστική για το υπάρχον.

Δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια,

που είναι η παραδοχή του κατά φύσιν υπάρχειν.

Μ΄ άλλα λόγια,

είναι σαν να έχεις δύο συζύγους.

Η μία σε βοηθά να ζεις με το βρισκάμενο,

η άλλη,

εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες,

με το ιδεώδες.

Το ένα το εύχεσαι, το άλλο το πράττεις.

Γιατί εδώ όλοι είναι τόσο ευτυχισμένοι, εκτός από μένα;

"Επειδή έχουν μάθει να βλέπουν παντού καλοσύνη και ομορφιά", είπε ο Δάσκαλος.

Γιατί εγώ δεν βλέπω παντού καλοσύνη και ομορφιά;

"Γιατί δεν μπορείς να δεις έξω από σένα αυτό που δεν καταφέρνεις να δεις μέσα σου''

Ζεϊμπέκικος - O πανάρχαιος ιερός χορός. Χορός και συναμα κινησιολογικός υπερβατικός διαλογισμός. Μια προσευχή.

"Η σχέσις του ζεϊμπέκικου με την αρχαιότητα έγκειται εις το ότι είναι ένας πολεμικός χορός προπαρασκευαστικός της ψυχής για την τόνωσιν του ηθικού εκ των έσω, ως ένα είδος προσευχής, προτού μπούνε στη μάχη ή προτού μπούνε στον αγώνα της ζωής, στις σημερινές ημέρες, στις ταβέρνες κλπ.

Διότι αυτός που σηκώνεται να χορέψει κάνει ένα είδος προσευχής, εκ του εαυτού του προς τον εαυτόν του, χωρίς να έχει ανάγκην επικροτήσεως ή επιδοκιμασίας από κανέναν. Απομονώνεται, σαν να λέμε, και προβάλλει τον εαυτόν του σε μια έξαρση, σε μια μετουσίωση, σε μια μεταρσίωση, εις τον μεταξύ χρόνου και διαστήματος χώρον.

Κουνάει τις ωμοπλάτες του σαν να είναι φτερούγες και αιωρείται. Κάποτε-κάποτε χτυπάει τα πόδια του για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρεύεται, ότι δεν είναι φάσμα (αν και ωθεί τον εαυτόν του να γίνει ένα φασματικόν υποκείμενον, ένα φασματικό ον) και πότε-πότε παίρνει τις ανάλιες (όπως έγραψε και ο Μυριβήλης στον Βασίλη τον Αρβανίτη, το βιβλίο του), δηλαδή γονατίζει και χτυπάει την γην με τα χέρια του ή την αγγίζει για να παίρνει τις ανάλιες, δηλαδή το άλας, την δύναμιν, από την μητέρα του την χθόνα γην, για να συνεχίσει αυτήν την δοκιμασίαν, εις την οποίαν εκουσίως προσέρχεται προς χαλάρωσιν.

΄Ετσι, στο τέλος πηγαίνει και κάθεται στο κάθισμά του, έχοντας πλέον απαλλαγεί από τις κοινωνικές καταθλίψεις από τις οποίες κατατρύχεται. Αυτός ο χορός είναι ένας κινησιολογικός υπερβατικός διαλογισμός, με λίγα λόγια μια προσευχή.

Τώρα ας έρθω και εις την λέξιν ζεϊμπέκος. Η λέξις μπέκος ή βέκκος αναφέρεται εις το λεξικόν του Βυζαντίου ως λέξις φρυγική και σημαίνει το ψωμί, τον άρτον. Την βρίσκουμε εις τα αρβανίτικα μπουκ, στη δική μας μπουκιά, στο αγγλικό baker και στο γερμανικό baken, που όλα έχουν να κάνουν με τους μυλωθρούς και με το ψωμί. Το ζεϊ είναι μια άλλη μορφή με διαλυτικά της λέξεως Ζεύς, που σημαίνει το Πνεύμα. Αυτό μας δείχνει ότι είναι ένας συνδυασμός του πνεύματος και του σώματος, μια μετάληψις, όπως την εννοεί και η εκκλησία μας. Το πνεύμα και η ύλη μαζί. Ο άνθρωπος είναι πνεύμα και ύλη μαζί."

Θάνος Βελούδιος, συνεργάτης τού Άγγελου Σικελιανού στις Δελφικές Γιορτές του 1927 και 1930.

Evdokia (1971)

Director: Alexis Damianos

"To zeimbekiko tis Evdokias"

Music by Manos Loizos

Dancing: Giorgos Koutouzis, as sergeant George.

Woman: Maria Vassiliou (the voice is of Heleni Roda), as Evdokia.

Βιντεο: Ηλιοδρομιον (http://heliodromion.blogspot.com/)

Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης (ΙΑΝΙS)

Copyright photography: Giannis Doganis

PHOTOGRAPHIC ALL RIGHTS RESERVE :
Giannis Doganis, Conceptual artist, Greece.

Ιαματικες πηγες Θερμοπυλων - Δαμαστας / Φωτογραφια: Giannis Doganis

2010-05-19T18:33:00.000+03:00

Άδειασε τον εαυτό σου από κάθε τι.
Άφησε τον νου σου να αναπαυθεί,

να ηρεμήσει.

Χιλιάδες πράγματα έρχονται και φεύγουν,

ενώ ο Εαυτός παρατηρεί την επιστροφή τους.
Αναπτύσσονται και ανθούν και ύστερα επιστρέφουν στην πηγή.

Η επιστροφή στην πηγή είναι μια κατάσταση ακινησίας,
έτσι είναι ο δρόμος της φύσης.
Ο δρόμος της φύσης είναι το αμετάβλητο.

Η γνώση της σταθερότητας φέρνει ενόραση.
Η άγνοια της σταθερότητας οδηγεί σε καταστροφή.
Γνωρίζοντας τη σταθερότητα,

ο νους θα μένει ανοικτός.

Με ανοικτό νου,

θα είσαι ανοιχτόκαρδος.
Όταν είσαι ανοιχτόκαρδος, θα φέρεσαι βασιλικά.
Όταν φέρεσαι βασιλικά, θα φτάσεις το θείο.

Όταν είσαι θείος, θα είσαι ένα με το Τάο.
Όταν είσαι ένα με το Τάο, θα είσαι αιώνιος.
Και μολονότι το σώμα πεθαίνει,

το Τάο δεν αποδημεί ποτέ.

ΛΑΟ ΤΣΕ

Το Πνεύμα του ποταμού είναι πάντα κοντά μας

για να μας θυμίζει την ελευθερία και την σοφία της φύσης,
και να μας παρακινεί να συμπλέουμε με την ροή.

Eικαστικη ταξιδιωτικη φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

Τοποθεσια : Δαμαστα-Θερμοπυλες

FAOS ART IANIS DOGANIS

Η belly dancer Elena JBLLD στον αρχαιοτερο πλατανο της Ελλαδας.

Ανταυγειες στο Ληθαιο Ποταμο / Τρικαλα / Εικαστικη φωτογραφιση: Γιαννης Δογανης

Το κλειδί στην αθανασία είναι

να δημιουργήσεις μια ζωή άξια να μνημονεύεται.

Ληθαιος-Ληθη-Λιθιο / Αρχαια Τρικκη / Εικαστικη φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

H πρακτική της σιωπής / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

Ποιος νομίζεις ότι είσαι; / Art Photography : Γιαννης Δογανης

Αφιερωμένο σε όλους αυτούς Που στέκονται στο κέντρο της φωτιάς του ονείρου τους… Αυθεντικοί περιπατητές, αλλά δεν κάνουν πίσω… / Art Photography : Γιαννης Δογανης

Α-νεμος σημαίνει αυτός που δεν νέμεται, δεν μοιράζεται, άρα είναι ίδιος για όλους.

«Αυτός ο κόσμος που βλέπεις και αγγίζεις...είναι ΦΩΣ στερεοποιημένο...» / Photo: Γιαννης Δογανης

Είσαι κι εσύ απέραντος κι ατέλειωτος σαν κι αυτά... / Art Photography : Giannis Doganis

Θα μπορούσα να τραγουδήσω τόσα μεγαλεία και δόξες για σένα!

Δεν έχεις γνωρίσει αυτό που είσαι, Κοιμάσαι μπρούμυτα σε όλη σου τη ζωή, Τα βλέφαρά σου ήταν κλειστά τις περισσότερες στιγμές...

Όποιος κι αν είσαι, διεκδίκησε αυτό που είναι δικό σου Με κάθε ρίσκο!

Η Ανατολή και η Δύση είναι ήμερες σε σύγκριση μ' εσένα, Τα απέραντα λιβάδια, οι ατέλειωτοι ποταμοί... Είσαι κι εσύ απέραντος κι ατέλειωτος σαν κι αυτά... Walt Whitman

''Ποιος είναι ο ήχος που κάνει το ένα χέρι όταν χειροκροτεί;''

Η τέχνη ξεπλένει την ψυχή από την σκόνη της καθημερινότητας. / Photo: IANIS

Διαλέγω τη νηφάλιο μέθη της αμφιβολίας από την υπνηλία της βεβαιότητας. / Φωτο: IANIS

Γιατί; Επειδή η τέχνη είναι ο τρόπος του Θεού να λέει γειά σου. / Art photography : Γιαννης Δογανης - Εικαστικος.

Κρισναμούρτι : Περί ομορφιάς / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

Ορεινό συγκρότημα «Τριγγία» νότιας Πίνδου. / Εικαστικη Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης

Δώσε προσοχή στη Φύση. Ό,τι είναι φυσικό, είναι σωστό - Οsho / Εικαστικη φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Ο Κρισναμούρτι ( J. Krishnamurti) για τον Αρχαιο Ελληνικο Πολιτισμο / Photo Art : Giannis Doganis

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα. / Photo Art : Giannis Doganis

Στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο το τώρα.

Εάν ξέρετε πώς να χειριστείτε αυτή τη στιγμή,

ξέρετε πώς να χειριστείτε όλη την αιωνιότητα.

Ένα ντολμέν πανω από μια πενταροη κρηνη –οδοποτιστρα, στη Πολυθεα Ασπροποταμου. / Photo Art: Giannis Doganis

AΡΧΑΙΟ ΔΙΟΝ-Το αρχαιολογικο παρκο/ Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης

Η Συναντηση των Μπλογκερς στο Πηλιο και η Πηγη που γινεται ρεμα, ποταμος, …που στις εκβολες του θαλασσες φτιαχνει… / Photo: Giannis Doganis

Προιστορικος λιμναιος οικισμος Δισπηλιου 5260 π.Χ. / Photo: Giannis Doganis

Μπουχάρια του Γεωπάρκου Μικροβάλτου Κοζανης./ Photo: Giannis Doganis

Στη σιωπη του Ταο. / Φωτογραφια : Γιαννης Δογανης, εικαστικος.

Εικαστικη Φωτογραφια: Γιαννης Δογανης - Εικαστικος.

Τοποθεσιες: Λιμνη Λογγα, Λιμνη Αωου, Λιμνη Σμοκοβου, Ρεντινα-Ορος Βελουχι, Κασσανδρα

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

Copyright ©2010 Giannis Doganis. All rights reserved.

Εκσταση σημαινει στεκομαι εκτος. Απομακρυνεσαι απο το περιοριστικό εγώ, βγαινεις από την τωρινη στάση σου, εκ-στασιάζεσαι. / Photo : IANIS

Ιαματικες πηγες Θερμοπυλων - Δαμαστας / Φωτογραφια: Giannis Doganis

Δεν έχεις γνωρίσει αυτό που είσαι,
Κοιμάσαι μπρούμυτα σε όλη σου τη ζωή,
Τα βλέφαρά σου ήταν κλειστά τις περισσότερες στιγμές...

Όποιος κι αν είσαι, διεκδίκησε αυτό που είναι δικό σου
Με κάθε ρίσκο!

Η Ανατολή και η Δύση είναι ήμερες σε σύγκριση μ' εσένα,
Τα απέραντα λιβάδια, οι ατέλειωτοι ποταμοί...
Είσαι κι εσύ απέραντος κι ατέλειωτος σαν κι αυτά...

Walt Whitman